Menubalk
 

update: 26-11-2010

Webmaster

Harmoniumkalender 2009

HVN JAARDAG 2008

Harmonium-concerten

 

 

Over de menubalk

De Trayser van het menu

Ontstaan van de website

Doel van de website

Mijn leermeesters

Sitemap

Marius van Dokkum

 

De meest recentie editie van Vox Humana

Jrg. 19 nr. 4

Vox 19-04

Bijlage bij deze editie van Vox Humana: De wereldpremière van een werk van Guilmant en 3 andere werken.

 

Praktische tip:

let u er wel op dat u een drukwindharmonium gebruikt....het leegzuigen van uw banden schiet ook niet écht op.......

 

Click here for the English edition of this page

Webmaster

Als gevolg van alle e-mail contacten rondom deze website met mensen uit diverse landen, is me enkele malen gevraagd waarom ik zelf niet met een foto op de website sta.

Na lang wikken en wegen heb ik besloten een tipje van de sluier op te tillen en mij aan u voor te stellen door middel van enkele foto's.

Behalve de foto's treft u op deze pagina ook nog een tekst van mr. Eppo van Veldhuizen over de webmaster. Hoort u het eens van een ander :-)

 

 

With some of my sisters and brothers

 

Jannie, Arie en Frans

 

Picture at the day of birth of my youngest brother

 

My father and part of his kids

My father at work in his historic work, basketmaking

 

The webmaster at 2 years of age

 

Webmaster as a kid

 

webmaster webmaster webmaster

 

webmasters family

 

Interview met de webmaster

In Vox Humana Jaargang 18 nummer 2, april 2007 verscheen een "portret" over de webmaster.

Cover Vox 18-02  

Eigen Weg - Een portret

mr. Eppo van Veldhuizen

Frans van der Grijn, dé vormgever, hét gezicht, dé bezieler van de Vox. Eind- en hoofdredacteur zogezegd. Netwerker, regelaar, contactman, communicerend over grenzen en oceanen heen over zijn grote hobby, passie soms: het harmonium. Wie kent de voorzitter van de zustervereniging in het machtigste land ter aarde? Frans – hij mailt met Jim Tyler, 'editor' van de Ros. Frans zegt het of we allemaal wel weten wat dat is: de 'Reed Organ Society' dus, die naar verhouding zeker niet machtiger is dan onze HVN en dus best wat adviezen van Frans kan gebruiken. Ook in Italië kennen ze hem. Nu ja, kennen – in hoeverre ken je iemand via digitale contacten? Dat mensen elkaar er heel goed door kunnen léren kennen, kan overigens elk met die nieuwe concurrent geconfronteerd relatiebureau beamen. Maar het beste werkt vooralsnog het goede, oude contact: elkaar opzoeken, binnenkomen, praten – uitvoerig, openhartig.

 

Russische zilveren jad

Jat 2  

Er kómt iemand binnen met Frans: twee meter gestalte, welbespraaktheid, ideeënrijkdom, kennisweergave loopt met Frans van der Grijn je kamer in.
Wie behoefte heeft zijn gast sommige dingen in z'n huis te laten zien, komt bij Frans aan zijn trekken: hij ziet de dingen zelf wel, hij raakt ze aan, vertelt en vraagt erover. In de dubbele sluiting van een gave, oude Statenbijbel uit Fijnaart hangt een 'jat'. Een jat? Frans weet het: het Joodse handje dat nodig was - is - om te voorkomen, dat mensenhanden de Heilige Schrift aanraken. Jat, Hebreeuws , Frans haalde er tijdens zijn HBO-opleiding theologie een 9 (negen) voor. Een van zijn twee honden heet 'Kaleb', hond in het Hebreeuws.

 

Jat 3
     

Ja, dat was een droom – theologie studeren. Maar een academische studie zat er vanuit dat zo grote, eenvoudige, orthodoxe gezin in het piepkleine Tienhoven (Alblasserwaard) niet in. Een andere, kleinere droom was toen al wel in vervulling gegaan: het orgel. In de Hervormde kerk hoorde hij dat machtig mooie instrument. Daar ontstond het verlangen het ook te bespelen. De streek-muziekschool bood een electronisch orgel, de organist het orgel. Die, Henk van Egmond, 'nee, geen familie van Piet', werd dus zijn leraar en het zuigwindharmonium thuis zijn leerinstrument. Alleen opstapje dus, hulpmiddel om tot de koningin der instrumenten te komen? Allerminst – jaren later, in 1999, kreeg hij van een achterneef een harmonium: 'bijna onmiddellijk was ik verloren, - dat was het geluid dat ik kende, oh, wat mooi.'
Kort daarna leerde Frans de Vereniging kennen en bijna direct werd hij bestuurslid en hoofdverantwoordelijke voor de Vox.

 
Verschueren orgel 1955 in de Nederlands Hervormde Kerk van Ameide

 

Restauratie en uitbreiding 1979 Slooff Orgelbouw

 

 

Farrand & Votey,
Detroit MI ca. 1890.
Dispositie:
2 -1/5 spel bas
5 spel discant

Melodia (8)
Dolce (8)
Viola (4)
Echo (4)
Bass Coupler
Subbass (16)
Vox Humana
Piccolo (2)
Treble Coupler
Celeste (8)
Flute (4)
Clarionet (16)
Dulciana (8)
Diapason (8)

Het is mooi dat een gewone – zij het bijzondere! - vereniging zo op iemands weg komt. Mooi ook, dat de toen 46-jarige Frans van der Grijn er z'n weg vond – een eigen weg. Juist ook, omdat de wegen van Frans in de maatschappij niet altijd uitkwamen bij het gewenste doel. Dat jongetje, die jongen, die jonge man die als enige in dat gezin speelde en zo zijn dromen had, kon ook eigenwijs zijn, ongemakkelijk, opstandig soms. Komt het gaan van een andere, eigen weg daaruit voort, of, waarschijnlijker, word je vanuit een eens, vaak onbegrepen geaardheid – Frans trouwde niet, hij hield van vrienden – opstandig?
Het gekregen harmonium
     

Bijna 7 jaar verzorgt Frans nu de Vox. Moeite noch kosten spaarde, spaart hij om er een goed blad van te maken: 'een blad met diepgang en verstrooiing, waar we veel meer de boer mee op moeten. Alle muziekscholen zouden het moeten hebben. Ik schat dat er toch zo'n 60 tot 80 'studenten' harmonium zijn momenteel. Ik ga over die hele promotie eens wat op papier zetten.' [...]

Frans ziet toekomst voor het harmonium, de Vereniging en de Vox. 'Het harmonium, zegt hij, komt meer en meer in de belangstelling van serieuze musici.' Herman van Vliet bijvoorbeeld, bekend organist in Amersfoort, geeft concerten voor orgel én harmonium. Geert Bierling, stadsbeiaardier en –organist van Rotterdam – ook.

Frans, een wervelende prater, een boekverslinder ook. Hij spreekt met waardering over 'Het Psalmenoproer', laatste werk van wie weet een nieuw lid: Maarten 't Hart. Hij leest 'alles wat los en vast zit' over het harmonium. Hij stelt de jarenlange werkervaring o.a. bij Proost en Brandt – verwant toch aan die 'Nederlandsche Bijbel Compagnie J.Brandt en Zoon' die in 1867 die Fijnaartse bijbel uitgaf? -–graag in dienst van de Harmonium Vereniging Nederland en haar speciale stem, de Vox Humana.

Hij kan er goed mee leven als mensen die hij op zijn eigen weg ontmoet, hem als reisgenoten soms de weg wat wijzen.

 

Naar boven